oud en nieuw en 1 januari 2013: kat in boom

Dankzij het rotweer zou het een rustige dienst worden en heb ik oud en nieuw met mijn familie kunnen vieren.

Mijn eerste rit zou pas rond 15:00 zijn op 1 januari 2013. Op de laatste avond van 2012 had ik geen ritten. De eerste rit werd er gelijk eentje die de media heeft gehaald. Voor de links zie:

http://www.dichtbij.nl/zuid-kennemerland/112/artikel/2578735/brandweer-vangt-vallende-kat-op-uit-hoge-boom.aspx

http://drimble.nl/regio/noord-holland/haarlem/12534991/brandweer-vangt-vallende-kat-op-uit-hoge-boom.html

http://www.112haarlem.nl/2013/01/reddingsactie-voor-kat-in-boom-aan-de-pijlslaan/

Deze kat hield de brandweer voor ongeveer een half uur bezig waarna het alsnog het hazenpad nam. Het oorspronkelijke plan was dat de brandweer de kat uit de boom zou halen en waarna ik het mee zou nemen om nagekeken te worden door een dierenarts.

De tweede, en tevens laatste rit, betrof een kraai die verzwakt was door al het gestress rond de jaarwisseling. Deze heb ik naar het vogelhospitaal gebracht.

Twee ritten in 24 uur is voor mij een unicum. Ik had eigenlijk meer te doen verwacht maar het viel mee.

2012 in statistieken

Ik wil hier beginnen en iedereen een goed 2013 toewensen. Dit jaar hoop ik weer vele dieren te kunnen redden.

2012 is afgelopen. Dat betekend dat ik een jaaroverzicht geef van mijn ritten bij de dierenambulance in 2012.

In 2012 heb ik 65 diensten gedraaid. Minder dan ik gehoopt had maar dat nam niet weg dat ik vele dieren heb kunnen redden

In 2012 heb ik in totaal 348 dieren gezien, danwel levend of overleden. Met gezien bedoel ik in dit geval behandeld/afgelegd/retour gebracht/enz.

In totaal heb ik tijdens deze 65 diensten 5.671 km afgelegd.

Dit houd dus in dat ik in 2012 per dienst 5,35 dieren gezien heb en 87,25 km gereden heb.

De top vijf van ritten/dieren in 2012 ziet er als volgt uit:

  1. duif (48 keer)
  2. zwerf hond (39 keer)
  3. meeuw (35 keer)
  4. zwerf kat (31 keer)
  5. aangereden kat (24 keer)

Voor de volledigheid volgt nu de rest van het aantal ritten op hoeveelheid:

  • eend (15 keer)
  • kittens (14 keer)
  • zwaan (12 keer)
  • ‘on-samenhangende’ ritten (11 keer)
  • kat naar DA, mereltje (beide 10 keer)
  • meerkoet (8 keer)
  • kraai (7 keer)
  • ekster (6 keer)
  • overleden vissen (uit water gehaald) (5 keer)
  • overleden kat (bij eigenaar opgehaald), kauwtje, zwerf konijn, (allemaal 4 keer)
  • aangereden hond, hond naar DA, mus, gans, houtsnip, hert, cavia, zeekoet (allemaal 3 keer)
  • verdronken kat (uit het water gehaald), overleden konijn (bij eigenaar opgehaald), kip/haan, reiger, waterral, kat vast in boom of dak, overleden vos, gierzwaluw, waterhoen, konijn naar DA (allemaal 2 keer)
  • overleden hond (bij eigenaar opgehaald), kikker, vlaamse gaai, papagaai, agapornis, overleden gans, overleden egel, vleermuis, schildpad, aalscholver, winterkoning, havik, spreeuw, kanarie, vangkooi geplaatst (om kat te vangen), rat (allemaal 1 keer)

Daarnaast heb ik een hond in bewaring genomen en daarna laten overdragen aan de dierenpolitie voor een inbeslagname procedure.

2012 telde enkele ritten die mij lang zullen bijblijven. Van sommige walg ik nog steeds als ik er aan terug denk of heb ik mooie herinneringen aan:

  • Het jaar begon voor mij heftig. Ik had tijdens de jaarwisseling 2011/2012 dienst. Even na middernacht kreeg ik een melding van een grote brand. In mijn weblog kun je hierover een stukje terugvinden. Tijdens afgelopen jaarwisseling (2012/2013) had ik ook dienst. Daarover later meer in een ander logje.
  • Een rit waar ik met walging op terugkijk is er eentje aan het begin van dit jaar. Ik kreeg een melding van een aangereden kat. De kat leefde nog. Het nare was dat de kat 12 uur eerder was aangereden en niemand de moeite nam om ons te bellen. Dit vernam ik van degene die ons gebeld had. Als dit wel gebeurd was dan had de kat misschien nog gered kunnen worden. Nu waren er vele uren van helse pijn nodig om uiteindelijk door mij gevonden te worden waarna bij de dierenarts geconcludeerd moest worden dat er niets meer gedaan kon worden voor deze kat dan een zacht einde.
  • Het op ‘heterdaad’ betrappen van een dierenbeul is mij ook bijgebleven. Over het hoe en wat en waar enz. ga ik mij niet uitlaten.
  • Een Yorkshire Terriër van bijna 20 jaar was ontstnapt aan zijn eigenaar. Veilig thuis kunnen brengen. Zo oud is zeldzaam.
  • Bijzondere/Zeldzame vogels: waterral, havik, spreeuw en een winterkoning

Dit brengt mij tot het einde van 2012 in statistieken. Ik ben benieuwd naar jullie reacties.

Ik sta paf: 12,25 miljoen

Ja, jullie lezen het goed. Dit jaar is voor het Rode Kruis, tijdens Serious Request door 3fm, een dikke 12,25 miljoen euro opgehaald. Ik sta versteld.

Bij het Rode Kruis ben ik sinds 2002 vrijwilliger. Ik ben naast EHBO vrijwilliger ook actief in de rampen hulpverlening.

Dit jaar is er enorm veel gegeven. Ik weet niet of het aan het thema lag (baby sterfte), of aan de lokatie (Enschede), maar ik zag wel een grote betrokkenheid voor en naar elkaar toe.

In een ideale samenleving is het 365 dagen per jaar voor elkaar opstaan en naar elkaar toe groeien. Ik zie helaas een samenleving ontstaan die juist meer van elkaar af aan het groeien is.

Laten we deze week als voorbeeld nemen hoe het wel moet, en dan bedoel ik niet alleen het geld doneren aan een goed doel, maar ook met meer respect met elkaar omgaan en genieten van de dingen die we hebben.

Nogmaals wil ik iedereen bij deze een fijne kerst toewensen en een goede jaarwisseling.

19 december 2012: rustig avondje (en kerstwens)

Als het aan de Maya’s ligt word dit vermoedelijk mijn laatste inbreng op deze site. Gelukkig geloof ik er niet in maar je weet maar nooit :-)

Deze avond had ik twee ritjes. Eigenlijk eentje maar daar kom ik straks op terug.

Mijn eerste rit was helaas een minder leuke. Ik werd geroepen naar een aangereden kat. Bij aankomst bleek de kat helaas overleden te zijn. De chipcontrole was helaas ook negatief en de kat droeg geen halsbandje. Ik kon dus niets anders doen dan deze kat af te leggen bij het dierenasiel. Het betrof een volledige schildpad gekleurde kat.

Net als afgelopen keer kreeg ik een ritje welke niet was afgemeld door de melder toen bleek dat de rit niet meer nodig was. Een beetje jammer.

Zoals je ziet was het een rustige dienst. Voorlopig ben ik een paar dagen vrij, vanwege de kerst enzo. Ik wil hierbij iedereen dus een fijne kerst toewensen en ook een veilig oud en nieuw. Oud en nieuw wordt vermoedelijk mijn eerstvolgende dienst.

16 december 2012: Zeldzaam vogeltje

Nu ik weer wat actiever ben op mijn weblog, ga ik proberen mijn werkdagen op de dierenambulance weer te beschrijven. Dit deed ik al eerder.

Zondag 16 december zou een rustig dagje worden met maar drie ritjes.

Mijn dienst op zondag loopt van 09:00 tot 17:00. Het eerste ritje zou ik pas rond 14:00 krijgen en betrof meteen het zeldzame vogeltje waar ik in de titel al naar refereerde. Bij aankomst zag ik dat het om een waterral ging. Hiervan leven nog maar enkele honderden in Nederland. Deze vogel tref je normaal gesproken aan in rietrijke gebieden en niet in een stad. Gelukkig was het vogeltje nog te redden maar zal het de rest van zijn leven het met een teen minder moeten doen. Dit kunnen ze goed overleven.

De tweede melding betrof een lieve zwerfkat. De chipcontrole bleek positief maar de eigenaren waren niet te bereiken. Ik kon dus niets anders doen dan de kat naar het dierenasiel brengen.

De derde melding betrof er eentje die niet werd afgemeld waardoor ik voor niks ergens heen werd geroepen. Helaas gebeurd dit vaker.

Een rustige dienst dus. Inmiddels weet ik dat ik, net als dit jaar, tijdens oud en nieuw dienst heb. Ik heb mijzelf aangeboden om deze dienst te draaien.

Deel 3: agressie rond het speelveld

Afgelopen weekeinde heb ik met verbijstering en afschuw gekeken naar de samenvattingen van de gespeelde wedstrijden in het profvoetbal.

Kritiek op beslissingen van de scheidsrechter waren weer van vele kanten te horen en te zien: sportcommentatoren, spelers, trainers en zelfs het hoofd scheidsrechterszaken KNVB, hier kom ik later even op terug, lieten zich niet ongehoord.

Twee wedstrijden van afgelopen weekeinde wil ik even terughalen. Tijdens deze twee wedstrijden heb ik een paar dingen gezien welke juist niet meer thuis zouden horen in het profvoetbal omdat dit een verkeerd signaal afgeeft naar het betaald voetbal.

De eerste wedstrijd is Feyenoord tegen ADO Den Haag. Naast het feit dat de scheidsrechter Ruud Bossen er flink van langs kreeg door de sportcommentatoren, was het ook een grimmige wedstrijd met twee rode kaarten en enkele situaties die ook rood hadden moeten zijn. Ik ben een neutrale kijker maar ik vind dat er ten aller tijde respect naar elkaar moet zijn en dat provocerend gedrag niet op het voetbalveld thuis hoort.

De tweede wedstrijd is opmerkelijk omdat zelfs het hoofd scheidrechterszaken van de KNVB zich negatief uitlaat over een beslissing van de scheidrechter. Het betreft hier de wedstrijd FC Groningen tegen VVV-Venlo. De scheidsrechter Serdar Gözübüyük, een van de meest gewaardeerde scheidrechters van dit moment, liet tijdens de wedstrijd een ‘Respect’ bandje zien aan de trainer van FC Groningen nadat hij zijn ongenoegen had getoond over een beslissing van de scheidsrechter. Normaal gesproken kan een scheidsrechter een trainer vermanend toespreken of hem naar de tribune sturen. Ditmaal loste Serdar dit op een originele manier op.

In het amateurvoetbal was afgelopen weekeinde het laatste weekeinde voor de winterstop. Halverwege januari wordt er weer begonnen, mits het weer dat voorkomt natuurlijk. De wedstrijd die ik floot ging met onderling veel respect. Hopelijk blijft dit langer zo.

Ik hoop niet dat ik vaker een stukje hoef te schrijven over dit onderwerp. Ik ben en blijf benieuwd naar jullie ideeën en reacties over dit onderwerp.

Deel 2: agressie rond het speelveld

Gisteren een stille tocht en dit weekeinde geen amateurwedstrijden. Een goede zaak.

Vele clubs besloten om toch hun deuren te openen om te discussieren over hoe nu verder. Dit vond ik ook een goede zaak. Helaas bleek het animo voor zo’n discussie niet overal even goed. Zo kwam er bij de voetbalvereniging waar ik mijn wedstrijden fluit bijna niemand.

Vanwege het weer denk ik dat komend weekeinde de voetbalvelden in het amateurvoetbal wederom leeg zullen blijven. Ik denk dat er pas in 2013 dus leering uit de gehouden bijeenkomsten getrokken kan worden.

Ik ben benieuwd!

Trieste realiteit: agressie op en rond het voetbalveld

Met afschuw en walging heb ik de afgelopen dagen de media berichtgeving gevolgd.

Als amateur (jeugd-)voetbalscheidsrechter raakt het volgende voorval van vorig weekeinde mij diep:

Tijdens een wedstrijd van de B-jeugd van een amateur voetbalvereniging uit Almere, komt een van de assistent-scheidsrechters, zo heet een grensrechter officieel, ten val. Hierom wordt deze man, de 41-jarige Richard Nieuwenhuizen, uitgelachen. Als hij hier iets over zegt ontstaat een worsteling. Hierbij wordt Nieuwenhuizen meerdere malen geschopt en geslagen. Deze verwondingen bleken dusdanig ernstig dat hij enkele uren na dit incident plotseling instort en nooit meer wakker zal worden.

De jongeren die deze vreselijke daad hebben gepleegd wordt doodslag ten laste gelegd. Ik zal het proces uitvoerig blijven volgen.

In de media zijn hevige discussies ontstaan over hoe we dit probleem zouden moeten aanpakken. Helaas, agressie zie je tegenwoordig overal. Ik zie dat ook buiten de voetbalvelden.

Zelf ben ik als voetbalscheidsrechter ook wel eens tegen agressie richting mijn persoon tegengekomen. Ik schoom er niet voor om in zo’n geval een wedstrijd te staken, al is dat op het laagste niveau en praat men over (kleine) kinderen. In mijn carriëre heb ik nu drie keer meegemaakt dat ik een wedstrijd voortijdig beëindigd heb. Een wedstrijd betrof een seniorenwedstrijd en de overige twee waren jeugdwedstrijden (eenmaal B-jeugd, eenmaal D-jeugd). Het zijn vaak geen eens de spelers die oorzaak zijn van het staken van een wedstrijd. Bovengenoemd incident uiteraard wel. Twee van de drie wedstrijden die ik voortijdig heb beëindigd hadden te maken met omstandigheden waar de spelers niets aan konden doen. Tot op zekere hoogte natuurlijk.

Wat wel in alledrie de gevallen mijn motivatie was om te staken was agressie, danwel naar mijn persoon danwel naar spelers.

Als het aan mij ligt verdiend voetbal een vernieuwing van de spelregels. Deze zijn door de moderne tijd ingehaald en verdienen op sommige punten verbetering. Zo zou je naast de de afgelopen jaren voorgestelde aanpassingen van doellijn controle en de invoering van twee extra assistenten voor de scheidsrechter, ook kunnen nadenken over het invoeren van een tijdstraf. In het amateurvoetbal is dit al mogelijk. Men kan een speler voor vijf minuten naar de kant sturen. Een kaart kan dan nog achterwege blijven. Ik zou dit graag ook in het betaald voetbal willen zien. Een gele kaart is dan automatisch ook vijf minuten aan de kant. Een speler zal dan eerder uitkijken voordat hij een overtreding maakt.

In het amateurvoetbal zou ik pleiten voor de invoering van zogenaamde stewards. Dit zijn vrijwilligers van de thuisvereniging die tijdens elke wedstrijd het publiek in de gaten houd en ook iedereen aaspreekt die in de ogen van de steward te ver gaat.

In andere sporten zie ik ook wel agressie op en rond de velden maar is er meer geregeld of hebben de scheidrechters meer respect. In rugby en hockey zijn de regels wat contact met een scheidrechter zeer beperkt. Spelers die over de scheef gaan worden streng gestraft. Bij het voetbal zou ik graag iets soortgelijks willen zien.

Ik ben benieuwd naar jullie ideeën over hoe wij dit probleem zouden kunnen aanpakken.