Van je hobby je werk maken

Ja, dat uit de titel is voor mij werkelijkheid geworden :)

 

Ik heb een baan gevonden bij een pensionstal met paarden. Het is een baan voor 24 uur per week. Helaas zit er wel een proefperiode van 3 maanden aan vast. Dit is een speciale WAJONG regeling die het makkelijker maakt voor werkgevers om een WAJONG’er in dienst te nemen. Feitelijk komt het er op neer dat ik de komende drie maanden moet laten zien dat ik geschikt ben voor deze functie en krijg ik hiervoor geen loon, maar wel behoud van mijn uitkering.

 

Mijn werkzaamheden zullen bestaan uit het schoonhouden van de stallen, het voeren van de paarden en andere bijkomende klusjes.

 

Waar ik erg aan zal moeten wennen is het feit dat ik heel vroeg moet beginnen en dus ook heel vroeg moet opstaan. Ik begin namelijk al op 6 uur in de ochtend.

 

Ik heb er zin in. Helaas betekend dit ook dat ik minder voor de dierenambulance ga rijden en voorlopig ook geen avonddiensten meer ga draaien. Mijn dienst op zondag houd ik voorlopig wel nog aan.

If you enjoyed this article, Get email updates (It’s Free)

6 reacties op “Van je hobby je werk maken

  1. Hai,
    Zou je me alsjeblieft willen mailen. Ik heb op je site Pedro gevonden en nadat Pedro is teruggebracht in maart 2008 heb ik hem in april 2008 gekregen. Hierover kon ik niets terugvinden op de site. De site werkt ook heel traag dus verder dan april, mei en juni heb ik niet gekeken.
    Ik heb kleine Pedro de Poedel 3 jaar en 10 maanden gehad en het was zo’n geweldig hondje. 4 april 2012 zou hij 15 jaar geworden zijn.
    Hij is op een verschrikkelijke dinsdag 31 januari 2012 gegrepen door 2 honden. Amerikaanse Bulldog/staffordshire achtigen.
    Hij kende de honden al en toen waren ze nog pup en heeft hij met ze gespeeld. Nu zijn ze 10 maanden.
    Nu was ik weer in het park aan de Engelandlaan in Haarlem en zag de honden met hun vrouwtje al van een afstand. Ik wilde eigenlijk omdraaien, want het voelde ineens niet goed, maar ben toch die kant opgegaan.
    Ik heb nl. al een hele tijd grote honden ontweken, omdat ze Pedro vaak niet aardig tegemoet kwamen. En dat zijn altijd de herders, bulldog en staffordshires. De niet te vertrouwen honden. Pedro was altijd heel sociaal, maar hij was al op leeftijd en hij was bang voor grote honden en gromde dus een heel klein beetje. De ene hond keek hem aan en greep hem samen met die andere hond. We hebben alles gedaan om die honden eraf te krijgen. En na een paar minuten, die wel uren leken was Pedro los.
    Hij was heel gehavend. De details durf ik niet te schrijven. Ik moest heel snel het telefoonnummer van die vrouw hebben, dus Pedro bleef over de brug op me wachten en toen ik snel bij hem kwam kon ik hem niet pakken, want hij was bang. Hij is zelf met mij hard lopend naar de auto gegaan. En ik ben als de donder naar de dierenarts bij mij in de buurt gereden. Ze hebben hem na enige moeite uit de auto gekregen. Eenmaal binnen heeft hij narcose gekregen en heeft de dokter Pedrootje geschoren om te kijken hoe erg het was. Ze konden Pedro opereren maar hij zou met drains moeten lopen en gezien zijn leeftijd konden we hem dit niet aandoen. Het zou een te zware revalidatie worden zei de dokter en ik heb hem in moeten laten slapen.
    Pedro had al artrose waarvoor hij om de dag Prednisolon kreeg en hij deed het hier heel goed op. Hij had ook neuspoliepen, gelukkig goedaardig.
    Hij is ook 2 jaar geleden al aangevallen door een Amerikaans Bulldog en had toen een gescheurde pees. Dat is na een operatie goed hersteld.
    Ik schrijf je omdat ik zo’n pijn heb dat mijn kleine schatje dood is en die blik in zijn ogen toen hij aan 2 kanten van zijn lijfje stuk getrokken werd zal ik nooit vergeten.
    Hij was een held want hij heeft nooit een kik gegeven.
    Ik ben ziek van verdriet door het gemis en het vreselijke geweldadige einde.
    Ik heb aangifte gedaan en wacht nog op reactie van de hondergeleider/politie.
    De mensen van die 2 honden zijn nog bij de dierenarts geweest toen ik daar met Pedro was en ze hebben alles betaald en de vrouw kon niet ophouden met huilen dat haar honden dit gedaan hadden.
    Maar toch hoop ik ook dat je een stukje op je website hierover plaatst en dat het probleem van ‘mode honden’ en in dit geval oorspronkelijk gefokte vechthonden meer aandacht krijgt. Zelf kan ik dit nu niet opbrengen.
    Ik krijg er Pedro niet mee terug.
    Iedereen zegt dat Pedro het ontzettend goed heeft gehad bij en mijn ouders. Daar was hij overdag als ik werkte, maar ik heb zo een vreselijk schuldgevoel, omdat ik als zijn baasje hem niet heb beschermd.

    Ik hoop dat ik iets van je hoor en alvast bedankt.

    Colette van Kuik
    xyz@xyz.nl (voetnoot Cassie: e-mailadres weggehaald vanwege privacyredenen)

  2. Hallo Colette,

    Ik kwam je vreselijke verhaal tegen op Cassie’s weblog.

    Met ontzetting had ik deze gebeurtenis al tijdens mijn rondes met mijn minihondje in het park gehoord.. Ik kende Pedro, we hebben weleens met elkaar gesproken.
    De desbetreffende honden heb ik ook wel eens gezien. Nog 1 week voor het voorval, wilde ik over het bruggetje gaan, zag die 2 staan en ben godzijdank omgekeerd.
    Ik vertrouwde ze niet. Nu blijkt hoe terecht dit was. Ik heb ze nadien niet meer gezien, maar vandaag stond in het HD de reactie van iemand die aangaf dat ze nog gewoon (ongemuilkorfd rondlopen)???

    De hondenbezitters van het Engelandpark hebben allen hun angst over deze gebeurtenis geuit. Het schijnt dat die ene hond nog steeds niet zichzelf is (een vreemde blik in zijn ogen), de ander ”lijkt” weer “normaal”.
    Mijn Artos gromt ook soms naar andere honden, hij is in het verleden zo vaak omver gerend, in de lucht gegooid etc., ja hij is natuurlijk maar 4 kg en gromt bij voorbaat uit angst, net als Pedro.

    Natuurlijk zijn die eigenaren ook geschrokken, maar zij zullen hun verantwoordelijk moeten nemen en er alles aan doen om herhaling te voorkomen, dus op zijn minst aanlijnen en muilkorven. Persoonlijk vind ik dat deze twee honden afgemaakt moeten worden, ze hebben gemoord op zo jonge leeftijd. Het is een kwestie van tijd voordat de volgende hond gegrepen wordt of misschien wel een kind.

    Heel goed dat hier een krantenartikel aan is gewijd: dankzij jouw verhaal weet ik, en met mij vele anderen, dat we deze honden moeten ontlopen. Herders en pitbulachtigen vertrouwde ik toch nooit, hun aanleg in combinatie met het vaak a-sociale gedrag van de desbetreffende baasjes, maakt ze in verkeerde handen zo gevaarlijk.

    En ook prima dat je aangifte hebt gedaan! Dit afschuwelijke voorval wordt zeker herhaald, als hier niet wordt ingegrepen, dus ik hoop van harte dat hier harde maatregelen worden genomen.

    Colette, ik wens je heel veel sterkte met het verlies van je lieve Pedro. Misschien is het een kleine troost dat je weet dat de meeste hondenbezitters van het park zeer met je meeleven.

    Met vriendelijke groet ,
    Carla & Artos

  3. Het is helaas inderdaad alweer een tijdje geleden dat ik hier iets heb neergezet. Ik heb er te weinig tijd ingestoken om iets nieuws neer te zetten.

    Ik denk dat ik vanavond weer wat nieuws ga neerzetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>