16 december 2012: Zeldzaam vogeltje

Nu ik weer wat actiever ben op mijn weblog, ga ik proberen mijn werkdagen op de dierenambulance weer te beschrijven. Dit deed ik al eerder.

Zondag 16 december zou een rustig dagje worden met maar drie ritjes.

Mijn dienst op zondag loopt van 09:00 tot 17:00. Het eerste ritje zou ik pas rond 14:00 krijgen en betrof meteen het zeldzame vogeltje waar ik in de titel al naar refereerde. Bij aankomst zag ik dat het om een waterral ging. Hiervan leven nog maar enkele honderden in Nederland. Deze vogel tref je normaal gesproken aan in rietrijke gebieden en niet in een stad. Gelukkig was het vogeltje nog te redden maar zal het de rest van zijn leven het met een teen minder moeten doen. Dit kunnen ze goed overleven.

De tweede melding betrof een lieve zwerfkat. De chipcontrole bleek positief maar de eigenaren waren niet te bereiken. Ik kon dus niets anders doen dan de kat naar het dierenasiel brengen.

De derde melding betrof er eentje die niet werd afgemeld waardoor ik voor niks ergens heen werd geroepen. Helaas gebeurd dit vaker.

Een rustige dienst dus. Inmiddels weet ik dat ik, net als dit jaar, tijdens oud en nieuw dienst heb. Ik heb mijzelf aangeboden om deze dienst te draaien.

Tijdje niets gepost

Vanwege drukte en andere prioriteiten ben ik de laatste maanden niet echt toegekomen aan het goed bijhouden van deze weblog. Ik vind dat een beetje jammer.

Ik ben nog steeds erg druk bezig met de dierenambulance. Daarnaast hard op zoek naar iets betaalds en ook nog eens proberen stabiel te leven. Dit lukt niet altijd.

De teller van de dierenambulance staat dit jaar inmiddels op 339 dieren die ik gered/gezien/vervoerd/enz. heb. Inmiddels heb ik 59 diensten gedraaid.

Een vlugge top 3:

1: 48 duiven

2: 37 zwerfhonden

3: 35 meeuwen

Bijzondere ritten dit jaar zover waren enkele zeldzamere vogels, waaronder bijvoorbeeld een gierzwaluw. Hiervan zijn nog maar een paar honderd broedparen in Nederland te vinden. Helaas ook verschillende gevallen van dierenleed gezien. Dit jaar heb ik bijvoorbeeld een aantal keren een gedumpt konijn van straat gehaald. Dit konijn heeft dan eigenlijk geluk, want een tam konijn overleefd het niet lang in het wild. Roofdieren (vossen bv.) hebben een makkelijke aan deze konijnen.

Ik hoop dat ik weer vaker een berichtje zal plaatsen de komende tijd.

Drukke zomer tot nu toe

Eindelijk maar weer eens een post van mij. Een drukke zomer en een hectisch leven maken dat ik weinig energie in het schrijven van weblog stukjes steek. Ik wou dat het anders was.

De afgelopen drie maanden heb ik tijdens mijn diensten bij de dierenambulance 140 dieren ‘behandeld’. Hiervan waren er 85 vogels.

Een aantal keer kwam het voor dat ik 11 ritten had tijdens een dienst. Dit blijft nog steeds mijn record aantal inzetten tijdens een dienst.

Een aantal bijzondere vogels zijn tijdens mijn diensten voorbij gekomen:

Een havik. Deze kon ik niet zelf meenemen, veel te gevaarlijk, en heb ik overgedragen aan een valkenier.

Een winterkoning. Dit is een zeer kleine vogel en uiterst zeldzaam. Wordt met uitsterven bedreigd. Er leven namelijk nog maar een paar duizend van in Nederland.

Tijdens de zomermaanden komt dump ook regelmatig voor. Dit heb ik mogen ervaren toen ik drie cavia’s in mijn handen gedauwd kreeg. Gelukkig heb ik ze direct naar een gespecialiseerde opvang gebracht waar ze wel een liefdevolle verzorging krijgen.

Het zoeken naar een betaalde baan is de laatste tijd steeds moeilijker geworden. De economie helpt niet mee en mijn gemoedstoestand helpt ook niet. Gelukkig weet ik mij sterk te houden.

Eerste helft 2012

Vannacht is 2012 halverwege. Een mooie tijd om terug te kijken op een half jaar dierenambulance voor mij persoonlijk.

In deze periode heb ik 134 dieren onder mijn hoede gehad.

Als ik een top 5 zou maken van de meest voorkomende ritten dan ziet deze er zo uit:

  1. Zwerfhond: 21 dieren
  2. Duif: 20 dieren
  3. Eend: 12 dieren
  4. Aangereden kat: 9 dieren
  5. (gedeelde plek) Zwerfkat/Meerkoet: Beide 8 dieren

#3 is een beetje vertekend omdat er een keer sprake was van een rit waar 8 eenden bij betrokken waren. Als je dit buiten beschouwing zou laten dan komt op de vijfde plek de kraai met 6 dieren.

Een bijzonder diertje kwam ik overigens ook tegen. Dit was namelijk een waterral. Deze watervogels komen eigenlijk alleen voor in ‘natte’ gebieden met veel riet. Dat ik het dus in de stad aantrof was bijzonder.

In twee situaties, die ik hier niet ga benoemen, stuitte ik op een situatie waarbij ik de dierenpolitie heb ingeschakeld. Naar mijn weten zijn beide situaties gunstig afgelopen en heb ik verder dierenleed kunnen voorkomen. Ik zou het daarom ook enorm jammer vinden als een nieuw kabinet zou besluiten om de dierenpolitie op te heffen. Persoonlijk ben ik een vel tegenstander van de idealen die de PVV uitdraagt, maar het inroepen van de dierenpolitie vind ik hun enig goede plan tot nu toe. De PVV heeft bij mij de afkorting Partij voor het Verraad en Verderf gekregen. Deze past hun beter dan het origineel. Ik hoop ook ten stelligste dat deze partij verdwijnt.

Na deze, korte en zeldzame (politieke) uitspatting, weer terug naar het onderwerp waar ik het liefst over schrijf.

Ik merk dat de trend zich doorzet dat de diensten drukker worden. Het gemiddelde van het aantal dieren per dienst neemt de laatste tijd toe. Van begin juni 2011 tot nu heb ik gemiddeld 5,89 dieren per dienst gezien. Als ik dat vergelijk met de periode september 2009 – september 2010, waren dit er 3,98 per dienst. Als ik de 50 dieren buiten beschouwing laat die ik tijdens nieuwjaarsnacht gered heb, dan kom ik alsnog uit op 5,16 dieren per dienst.

Als ik kijk naar enkele meest voorkomende ritten dan zie ik een toename in het aantal zwerfhonden en zwerfkatten, maar ik zie een afname van het aantal aangereden dieren. Deze dingen kan ik niet verklaren. Waar ik wel een duidelijk patroon in zie is de toename in de ritten voor vogels. Dit heeft voornamelijk te maken met het weer.

Het weer en het sobere beleid van de overheid betreffende wilde dieren heeft ook geresulteerd in een toename van ritten betreffende deze dieren. Met wilde dieren bedoel ik in dit geval herten en vossen.

Sinds september 2009 ben ik de statistieken bij gaan houden. Deze maand ben ik de 500 dieren gepaseerd. Mijn 500′ste dier was een zwaar gewonde duif. Helaas heb ik niets meer voor deze duif kunnen doen dan euthanasie bij de dierenarts. Inmiddels staat de teller op 531 dieren.

 

Een update: Te lang geleden

In mijn laatste blog van 11 januari j.l. blogde ik dat ik een nieuwe baan had bij een paarden pensionstal. Helaas bleek dat na drie maanden deze baan toch voor mij veel te zwaar was en is er gezamelijk besloten dat deze baan niet voor mij is.

Nu ben ik dus druk zoekende naar een nieuwe betaalde baan. Met gemiddeld de laatste paar weken 1-3 sollicitaties per week hoop ik toch echt snel wat te vinden.

Privé is het gelukkig nu ook weer een stuk stabieler. Het afgelopen jaar was het erg hobbelig op dit vlak. Dit had verscheidene oorzaken. Uiteraard ga ik daar hier niet op in.

Momenteel rijd ik twee diensten per week bij de dierenambulance. Dit geeft mij veel voldoening. Het is deze periode heel erg druk bij de dierenambulance. De diensten zijn ook lang en pittig. Om een voorbeeld te noemen: Waar normaal tijdens een avond/nachtdienst 2-3 ritten worden gereden, had ik tijdens de meest recente zeven ritten. De avond/nachtdienst daarvoor waren dat er negen.

Een wel heel drukke nieuwjaarsnacht

Ten eerste wil ik hier iedereen een goed 2012 toewensen.

 

Ten tweede vind ik het jammer dat ik hier een hele tijd niets heb kunnen posten. Dit komt door de veranderingen die hebben plaatsgevonden aan de hosting site van mijn weblog. Ik ben nog niet helemaal blij met hoe mijn site er nu uitziet dus ik ga deze binnenkort aanpassen.

 

Afgelopen nieuwjaarsnacht heb ik niet stilgezeten. Ik heb namelijk gewerkt voor de dierenambulance. Deze nacht zou ik een inzet krijgen welke enorme bleek te zijn.

 

De avond begon ‘normaal’. De eerste melding was een overstuur geraakte hond door het vuurwerk welke gevlucht was aan de aandacht van zijn baasje. Deze hond werd gevonden door de melder welke het mee naar huis nam. Omdat de eigenaar met de dierenambulance belde kon de hereniging op dezelfde avond nog plaatsvinden.

 

Helaas was het wel erg moeilijk om het adres van degene te vinden die bovenstaande hond had meegenomen. Het duurde dus even voordat ik de hond kon herenigen met de eigenaar.

 

Het tweede vuurwerk slachtoffer waar ik naar toe moest had helaas minder geluk. Dit betrof een hond welke in paniek een drukke weg overspoot en daarbij aangereden werd. De auto die de hond had aangereden is volgens ooggetuigen doorgereden na de aanrijding. Gelukkig hebben ze een kenteken kunnen noteren. De hond was helaas op slag overleden.

 

Helaas was de chipcontrole op de overleden hond negatief en kon ik dus niets anders doen dan de hond afleggen in het dierenasiel.

 

Vanwege de relatief grote afstanden die ik al had moeten afleggen om naar de verschillende locaties te rijden, kwam ik tegen tien voor twaalf middernacht bij mijn ouders waar ik oudejaarsavond wilde vieren.

 

Helaas was het vieren van korte duur want het jaar was nog geen tien minuten oud of ik kreeg de volgende melding alweer binnen. Wederom een vuurwerk slachtoffer.

 

Het vuurwerk slachtoffer bleek ditmaal een aangereden kat te zijn. Helaas bleek deze kat ook overleden te zijn. Omstanders konden al snel identificeren van wie de kat bleek te zijn. Helaas bleken deze mensen in het buitenland te zijn en kon ik niets anders doen dan deze kat af te leggen in het dierenasiel.

 

Voordat ik enige kans had om richting dierenasiel te rijden kreeg ik een melding binnen welke mij weer aan de uiterste rand van ons werkgebied zou brengen. Aldaar trof ik een gevonden hond aan. Deze was, kennelijk in paniek vanwege het vuurwerk, ontsnapt en op avontuur gegaan. Daarbij is het een vreemd huis binnengelopen en besloot om daar te blijven. De eigenaren van die woning vonden dat uiteraard zielig en belde ons op.

 

De chipcontrole bleek helaas wederom negatief uit te vallen en ik had daarom geen andere keus dan deze hond naar het dierenasiel te brengen.

 

Met deze laatste rit dacht ik dat mijn dienst er wel op zou zitten, het was inmiddels half vier s’ nachts toen ik thuis kwam om mijn bed te bezoeken, maar helaas dit bleek niet het geval te zijn.

 

Tegen half zes werd ik uit mijn bed gebeld voor wat later de grootste inzet zou zijn die ik in functie bij de dierenambulance ooit gedaan had. Deze inzet zou mij buiten de regio brengen.

 

In Velsen-Noord stond een buurtcentrum in brand. Het aangrenzende kinderboerderij was ook in gevaar om in brand te vliegen. Ik moest daar met hoge spoed assisteren om alle dieren van de kinderboerderij in veiligheid te stellen.

 

Bij aankomst aldaar zag ik de grote van de brand. Ik zag meteen dat het buurtcentrum niet meer te redden was en zou afbranden. Haast was dus geboden om alle dierenasiel dieren in veiligheid te brengen.

 

Ik was gelukkig niet alleen. Ik had namelijk de hulp van vijf andere wagens van de dierenambulance. Een tweede wagen uit Haarlem, twee wagens uit de regio Velsen en twee wagens uit de regio Heemskerk. De toegesnelde medewerkers van de kinderboerderij hielpen ook mee.

 

Achteraf bleek dat we net op tijd alle dieren hebben kunnen redden. Het betrof een kleine 50 dieren die wij zo hebben kunnen redden van een pijnlijke dood.

 

De brand had grote gevolgen voor de wijde omgeving. Er moest met spoed 6 straten worden ontruimd en de brand werd een tijdje zelfs opgeschaald naar een GRIP 3 calamiteit. Een GRIP 3 calamiteit betekend ruwweg een calamiteit met mogelijk regio overschrijdende gevolgen.

 

De brandweer is tot diep in de ochtend van nieuwjaarsdag bezig geweest met het nablussen van de brand. Het buurtcentrum is volledig afgebrand en de kinderboerderij kan als verloren worden beschouwd.

 

De dieren hebben we veilig kunnen onderbrengen bij onze collega’s uit Heemskerk. Wat er daar verder met de dieren gaat gebeuren is mij onbekend.

 

Even bleek het of we tijdens de nacht weer terug zouden moeten om ditmaal de huisdieren van de ontruimde bewoners in veiligheid te stellen. Dit bleek niet te hoeven en we konden dus eindelijk huiswaarts keren.

 

Tegen 11:30 kon ik eindelijk mijn bedje gaan bezoeken. Eigenlijk zou ik dienst hebben tot 17:00 maar gelukkig was er een andere ‘verse’ collega die heeft kunnen bijspringen.

 

Al met al heb ik tijdens deze dienst 233 km. gereden. Zoveel km. had ik nog nooit tijdens een dienst gereden.

 

Helaas heb ik geen foto’s. Ik weet dat deze ramp in verscheidende media aan bod is geweest. Mocht ik daarom nog foto’s tegenkomen en/of toegestuurd krijgen dan zal ik deze plaatsen.

 

 

Even iets anders: Dierenleed bij paarden

Even maar weer eens een update'je. Ik hoop regelmatiger iets te kunnen posten hier maar tot nu toe lukt dat niet erg.

(In het volgende stukje: Waar ik paard(en) schrijf kan ook pony (of ponies) gelezen worden)

Welke berichten ik elke keer weer triest vind en wat helaas een hot item is de laatste paar jaren, is de dierenleed met paarden. Als je de volgende Link volgt dan zie je het laatste voorbeeld hiervan.

Helaas is er veel onwetenheid qua paarden en ponies. Mensen vinden ze leuk en schaffen er daarna eentje aan zonder echt te weten hoe je zo'n dier goed moet verzorgen.

Vaak is de afrastering niet goed waarin de paarden in de wei staan. Dit kan leiden tot blessures bij het paard of ernstige verwondingen.

Een ander veel voorkomend probleem is dat er vergeten wordt dat een paard een groepsdier is. Het moet met soortgenoten in de wei kunnen staan en is niet bedoeld om alleen te staan (behalve op stal).

Dit zijn de twee meest voorkomende problemen. Ik kan nog uren doorschrijven over ander veel voorkomend leed (vachtverzorging (incl. hoeven), juiste voedsel, aandacht, enz.) maar dat doe ik niet.

Mijn vraag aan jullie is om dit onderwerp te bespreken en bespreekbaar te houden. Voor tips of vragen kun je mij altijd bereiken. Ook ben ik benieuwd naar jullie ervaringen wat dit betreft.

Dit bericht is niet geschreven om alle paarden liefhebbers over een kam te scheren. Ik zelf rij al bijna een kwart eeuw paard en doe dit met veel plezier. Ik weet ook dat er vanwege mijn drukke leven geen eigen paard in zit maar ik zie wel wat voor plezier een paard een leven kan geven.

Een paard koop je niet voor even maar koop je voor minimaal 20-30 jaar!

Een hele tijd geleden

Het laatste log op mijn web-log stampt alweer af van begin augustus. Gedurende deze tijd is er veel gebeurd.

Door tijdgebrek, vanwege werk etc., heb ik in september moeten besluiten om te stoppen bij de dierenambulance. Voor mij was dit een heel moeilijke keuze. Mijn hart blijft bij de dieren en ik vind het ook heel moeilijk om daar afstand van te doen.

In november ben ik begonnen om 1 keer per een of twee weken naar het dierenasiel te gaan en daar met een asielhondje te gaan wandelen. Dit vind ik erg leuk. Dit heb ik nu twee keer gedaan. De eerste keer liep ik met een duo'tje. Dit waren kruising Keeshondjes. Erg schattig. De tweede keer was met een kruising Rottweiler/herder. Een leuke maar toch op zijn tijd wat onzekere hond.

Wat ik met mijn web-log ga doen weet ik nog niet.

Toen ik nog dierenambulance chauffeur was had ik na augustus niet echt hele bijzondere ritjes gehad. Twee waren er wel bijzonder en wil ik met jullie delen.

De eerste rit betrof een wel heel brutale dumping van een kat. Helaas voor de eigenaar staat het allemaal op de beveiligingstape van de dierenarts. Ik weet alleen dat ik de kat veilig en wel naar het dierenasiel heb gebracht. Op de beveiligingstape zie je een persoon de dierenarts binnenlopen met een kat. Deze kat wordt vervolgens binnen bij de deur neergezet en de persoon loopt weg. Toen ik dit hoorde sprongen bij mij uiteraard de nekharen overeind. De kat werd nagekeken door de dierenarts waarna ze ons belde.

De tweede rit was een rit waarvoor ik de brandweer heb moeten inschakelen. Ik trof namelijk een zwaar gewonde zwaan aan in het midden van een grachtje. Met het materiaal wat ik in de auto had lukte het mij niet om de zwaan te pakken te krijgen. Een boot charteren lukte helaas ook niet. Gelukkig wilde de brandweer mij wel helpen. Zelfs de brandweer had moeite om de zwaan uit het water te krijgen, want toen de zwaan zag wat er ging gebeuren, probeerde het weg te vluchten. Uiteindelijk was het toch nog gelukt om de zwaan te vangen. Helaas was de zwaan niet meer te redden. De beide vleugels waren gebroken. De dierenarts heeft de zwaan toen maar in laten slapen.

 

 

30 juli 2010

Dit zou mijn laatste dienst zijn voordat ik op vakantie ga. Volgende week dinsdag ga ik op vakantie en ben dan bijna de rest van de maand weg. Deze maand had ik ook helaas weinig tijd om veel diensten te draaien.

Deze dienst zou weer een pittige worden. Eentje welke mij pas om 03:00 thuis bracht. Ook had ik wederom een tijdelijke logé. Deze dienst bestond uit 10 ritten, net geen record (voor mij). Om een indruk te geven hoeveel tijd er in een dienst kan zitten, vermeld ik deze keer de tijdstippen erbij.

Om 17:45 kreeg ik mijn eerste melding. Een meeuw zou agressief reageren naar voorbijgangers en fietsers. Als ik dit hoor dan weet ik eigenlijk al meteen dat dit om een moeder meeuw gaat die haar jong kwijt is. Bij aankomst zag ik inderdaad een meeuw die dreigend de buurt in de gaten hield en constant aan het roepen was naar haar jong. Het jong hoorde ik ook echt antwoorden en na enig zoeken, met behulp o.a.van omstanders, kon ik het jong vinden. Nadat ik toestemming kreeg van een van de huiseigenaren om daar het dak op te mogen, heb ik het jong kunnen herenigen met zijn moeder.

Helaas krijgt de dierenambulance veel van deze meldingen. Meeuwen die broeden veroorzaken veel geluidsoverlast en hinder. Als dierenambulance kunnen (en mogen) wij hier weinig aan doen. Het is namelijk strafbaar om een nest te verplaatsen. Had ik in dit geval het jong niet kunnen herenigen met de moeder, dan had ik het mee moeten nemen naar het vogelhospitaal. De meeuw zou dan een wees geworden zijn.

Om 18:40 ging ik naar de volgende melding. De melding was als volgt: Voorbijgangers hadden met een bootje een duif uit het water gevist en meegenomen naar huis. Toen ik aankwam op de opgegeven locatie constateerde ik dat deze locatie geen bestaand adres was. Ik ging er dus van uit dat deze melding vals was. Later bleek dat anders.

Om 20:15 kreeg ik de volgende melding. Gelukkig kon ik hiervoor rustig eten want thuis ben ik niet meer geweest tot het einde van mijn dienst. Bij een groot bedrijf in deze regio, waar ik nog gewerkt heb vroeger ;-), lag een gewonde meeuw. Deze meeuw was behoorlijk gewond en heb ik meegenomen.

Om 20:40 kreeg ik een melding die ik nog niet eerder gehad had, namelijk een gewonde reiger. Nu weet ik dat het vangen van een reiger behoorlijk gevaarlijk kan zijn. Als ik zou mogen kiezen tussen het vangen van een gezonde zwaan of een gewonde reiger, kies ik toch liever de zwaan. Gelukkig is mij geleerd hoe ik een reiger moest vangen en zou het geen probleem opleveren.

Toen ik aankwam bij de reiger, zag ik een jonge reiger met een gebroken vleugel. Dat het een jonge reiger was en dat het (helaas) een gebroken vleugel had, maakte het voor mij gelukkig een stuk eenvoudiger. Helaas werd het niet zo makkelijk. De reiger was helaas alleen per bootje te bereiken. Gelukkig kon ik deze lenen van een buurtbewoner. Nadat ik de reiger gevangen had, heb ik deze in de zwanen zak gedaan en meegenomen.

Om 21:35 belde dezelfde persoon op van de 'niet gevonden' duif van eerder op de avond. Ditmaal met de mededeling dat ze de duif wel zou brengen naar een af te spreken locatie. Daar aangekomen heb ik de duif in ontvangst genomen en meegenomen.

Om 22:00 kreeg ik wederom een melding van een jonge meeuw. Helaas kon ik deze niet meer terug zetten rond het nest en heb ik dus meegenomen.

Om 22:45 kreeg ik de melding van een zwerfkat. Gelukkig bleek de kat gechipt te zijn en een eigenaar te hebben. Ik kon deze dus gelukkig herenigen met de baasjes.

Een uur later (23:45), nadat ik eerst de drie vogels naar het vogelhospitaal had gebracht, kreeg ik de melding van een andere zwerfkat. Deze had helaas geen chip en zou ik dus naar het dierenasiel brengen.

Helaas zou ik daar geen tijd meer voor krijgen omdat ik nog tweemaal de melding van een aangereden kat kreeg. Namelijk om 00:30 en om 01:20. De eerste kat was helaas al overleden bij aankomst en had geen chip. De tweede leefde nog wel.

Bij aankomst bij die kat, trof ik een aangereden kat aan die er zeer slecht aan toe was. De kat bleek een bekende uit de buurt te zijn omdat ik de buren van de eigenaren ook aantrof bij de kat. Helaas waren de eigenaren een paar dagen geleden op vakantie gegaan. Voor de buren was dit dus erg vervelend. Deze gingen ook mee naar de dierenarts. Helaas bleek daar dat er niets meer voor deze kat te doen was. Euthanasie was helaas de enige humane oplossing. 

Omdat het inmiddels dusdanig laat was, had ik maar besloten om de zwerfkat die ik nog in de auto had, een nachtje bij mij thuis te gunnen. Om 03:00 kwam ik pas thuis.

Uiteraard vond ik dit erg gezellig. Het was een erg lieve en rustige kat. Helaas ben ik vergeten om een foto te maken dit keer. 

Helaas kon ik maar een paar uurtjes slapen omdat s' ochtends de auto ingeleverd moest worden. Ook moest ik nog mijn logé en de overleden kat wegbrengen voordat ik de auto kon inleveren.

Al met al een vermoeiende dienst met hoogtepunten en dieptepunten. Sommige dieptepunten heb ik hier niet vermeld en zal ik ook niet doen. Uiteraard heb ik hier mijn redenen voor.

Tot september!

25 juni en 2 juli 2010 (nacht werk)

Na de kater (WK finale) van gisteren, gaan we met frisse moed weer verder. Hopelijk hebben we over vier jaar weer een kans.

Even terug naar de werkelijkheid. De afgelopen periode heb ik niet veel diensten kunnen draaien voor de dierenambulance. Deze en volgende maand zal waarschijnlijk hetzelfde zijn. Ik vind dit jammer maar sommige dingen (zoals betaald werk) gaan nu eenmaal voor.

Dat het nog echt vogel seizoen is voor de dierenambulance blijkt wel uit dat tijdens deze twee diensten. Van de 14 ritten waren er 9 vogel gerelateerd.

Op 25 juni begon mijn dienst met de melding van een jonge meeuw. Deze werd tot een paar keer toe door de moeder uit het nest gegooid en aangevallen. De tweede melding betrof iemand die een vol nest met kleine pulletjes (baby eendjes) zonder moeder had aangetroffen. Deze melder was zo vriendelijk om ze allemaal bij elkaar in een kartonnen doos te doen waarna ik ze naar het vogelhospitaal gebracht heb. Daar zullen ze met veel liefde worden grootgebracht totdat ze groot en sterk genoeg zijn om voor zichzelf te kunnen zorgen.

Ik had net mijn avondeten op toen ik melding kreeg van een lugubere karakter. Iemand die door een park aan het wandelen was trof in het water een kadaver aan. De melder wist niet om wat voor dier het ging. Toen ik eenmaal ter plaatse was trof ik inderdaad een kadaver aan. Het bleek een verdronken kat te zijn die daar kennelijk al een tijdje lag. Jullie kunnen je voorstellen dat ik deze rit niet prettig vond. Een chip had deze kat niet. Ik heb het dus maar afgelegd op het dierenasiel.

De drie overige ritten van deze dienst betroffen allemaal vogels. De eerste was een jonge duif welke onverwachts bezoek kreeg van een kat. De tweede betrof een overleden gans die ik niet gevonden heb en de laatste was een baby duif (weesje). 

Op 2 juli zou het een latertje worden (of een vroegertje als je dat wilt :)). Het zou een bijzondere dienst worden.

De dienst begon niet echt bijzonder. De eerste twee meldingen waren twee vogels. Dit betrof een duif en een Vlaamse gaai.

De derde rit bracht mij bij een spoedgeval. Een hond was onwel geworden. Helaas duurde het, in de ogen van de eigenaar van de hond, te lang voordat ik wist naar welke dierenarts ik kon. Inmiddels had ik de hond al in de auto geladen toen ik hoorde welke dierenarts dienst had. Toen de eigenaar eenmaal door had naar welke dierenarts we gingen sprong deze uit de auto, nam de hond mee en ging er vandoor. Tegelijkertijd was deze eigenaar erg onvriendelijk tegenover mij en tegenover de dierenambulance. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt, maar kennelijk doen mensen rare dingen als ze in paniek zijn. Uiteraard was ik even boos maar niet voor lang want de volgende rit stond al weer op de agenda.

Dit betrof een eend met botulisme verschijnselen. Helaas was deze al in een gevorderde stadium en was daardoor de kans dat de eend het zou redden klein. Ik heb de eend ingeleverd bij het vogelhospitaal.

Hierna was de dienst nog niet voorbij. Een wilde kitten die gevangen was in een vang kooi moest naar het dierenasiel gebracht worden. Op de terugweg naar huis kreeg ik nog een melding van een gewonde meeuw. Op de aangegeven locatie heb ik geen meeuw kunnen aantreffen.

Ik stond op het punt mijn bed in te duiken voor de nacht toen de telefoon weer ging. De melder zag een aangereden kat aan de kant van de weg liggen. De melder vermoede dat de kat nog leefde. Bij aankomst bleek het helaas anders. De kat was nog wel warm, maar overleden. Deze kat had gelukkig wel een chip, maar vanwege het tijdstip was het onmogelijk om contact te krijgen met de vermoedelijke eigenaar. De kat heb ik daarom maar afgelegd op het dierenasiel.

Om 03:30 werd ik wakker gebeld met de mededeling dat iemand een zwerfhondje gevonden had. Bij aankomst bleek het om een hele lieve King Charles Spaniël te gaan. Vanwege het tijdstip en omdat het toch wel een erg schattig hondje was heb ik maar besloten om de hond s' nachts bij mij op te vangen. Uiteraard vond ik dit erg gezellig.

Om 08:30 heb ik afscheid genomen van mijn tijdelijke logé en hem afgegeven aan het dierenasiel. Uiteraard kon ik het niet laten om een foto van de hond te maken. Deze wil ik jullie niet onthouden. Helaas was de hond niet zo fotogeniek als ik zou willen, maar het is mij toch gelukt.

020710zwerfhondjesnachts