Vogel en dump tijd

De dierenasielen in Nederland zitten weer overvol. Mensen gaan op vakantie. Sommige laten hun huisdieren onbeheerd achter of dumpen ze op straat met de gedachte: ‘Na de vakantie koop ik wel een nieuwe’. Uiteraard nemen wij bij de dierenbescherming dit zeer hoog op als we dit in de gaten krijgen.

Het is tevens de periode dat de jonge vogels gaan uitvliegen en dat zorgt regelmatig voor opstartproblemen. We krijgen bijna dagelijks wel meldingen binnen van ‘gewonde’ jonge vogels die niet meer zouden kunnen vliegen. Als ik bij zo’n melding aankom tref ik vaak een jonge vogel aan die niet gewond is maar nog niet helemaal weet hoe het moet vliegen. De ouders hebben al tegen de vogel gezegd: ‘Zoek het lekker zelf maar uit’ en hebben het dier verlaten. Ons advies is daarom: Laat deze vogels met rust, ze hebben even de tijd nodig om weg te leren vliegen.

16 december 2012: Zeldzaam vogeltje

Nu ik weer wat actiever ben op mijn weblog, ga ik proberen mijn werkdagen op de dierenambulance weer te beschrijven. Dit deed ik al eerder.

Zondag 16 december zou een rustig dagje worden met maar drie ritjes.

Mijn dienst op zondag loopt van 09:00 tot 17:00. Het eerste ritje zou ik pas rond 14:00 krijgen en betrof meteen het zeldzame vogeltje waar ik in de titel al naar refereerde. Bij aankomst zag ik dat het om een waterral ging. Hiervan leven nog maar enkele honderden in Nederland. Deze vogel tref je normaal gesproken aan in rietrijke gebieden en niet in een stad. Gelukkig was het vogeltje nog te redden maar zal het de rest van zijn leven het met een teen minder moeten doen. Dit kunnen ze goed overleven.

De tweede melding betrof een lieve zwerfkat. De chipcontrole bleek positief maar de eigenaren waren niet te bereiken. Ik kon dus niets anders doen dan de kat naar het dierenasiel brengen.

De derde melding betrof er eentje die niet werd afgemeld waardoor ik voor niks ergens heen werd geroepen. Helaas gebeurd dit vaker.

Een rustige dienst dus. Inmiddels weet ik dat ik, net als dit jaar, tijdens oud en nieuw dienst heb. Ik heb mijzelf aangeboden om deze dienst te draaien.

Pebbles overleden

Afgelopen zaterdag hoorde ik dat het schattige kantine hondje Pebbles er niet meer is.

Pebbles woonde sinds 2007 in de kantine van het dierenasiel in Zandvoort. Zij was de lieveling van de kantine.

In het begin was er nog een kleine kans dat Pebbles een 'gewone' dierenasiel hond zou worden. Toen al snel bleek dat Pebbles onplaatsbaar bleek te zijn, werd er besloten om van Pebbles de mascotte van het dierenasiel te maken. Pebbles werd een permanente inwoonster van het dierenasiel.

Haar kleine lichaampje kreeg het steeds zwaarder. Ze bleek namelijk een tumor te hebben. Hoewel ze in het begin hier goed mee kon leven werd het toch steeds moeilijker. Afgelopen week was het genoeg voor Pebbles en werd haar de eeuwige reis naar het land achter de regenboog beloofd.

Pebbles, we zullen je missen!

Pebbles1 [400x400]

Een hele tijd geleden

Het laatste log op mijn web-log stampt alweer af van begin augustus. Gedurende deze tijd is er veel gebeurd.

Door tijdgebrek, vanwege werk etc., heb ik in september moeten besluiten om te stoppen bij de dierenambulance. Voor mij was dit een heel moeilijke keuze. Mijn hart blijft bij de dieren en ik vind het ook heel moeilijk om daar afstand van te doen.

In november ben ik begonnen om 1 keer per een of twee weken naar het dierenasiel te gaan en daar met een asielhondje te gaan wandelen. Dit vind ik erg leuk. Dit heb ik nu twee keer gedaan. De eerste keer liep ik met een duo'tje. Dit waren kruising Keeshondjes. Erg schattig. De tweede keer was met een kruising Rottweiler/herder. Een leuke maar toch op zijn tijd wat onzekere hond.

Wat ik met mijn web-log ga doen weet ik nog niet.

Toen ik nog dierenambulance chauffeur was had ik na augustus niet echt hele bijzondere ritjes gehad. Twee waren er wel bijzonder en wil ik met jullie delen.

De eerste rit betrof een wel heel brutale dumping van een kat. Helaas voor de eigenaar staat het allemaal op de beveiligingstape van de dierenarts. Ik weet alleen dat ik de kat veilig en wel naar het dierenasiel heb gebracht. Op de beveiligingstape zie je een persoon de dierenarts binnenlopen met een kat. Deze kat wordt vervolgens binnen bij de deur neergezet en de persoon loopt weg. Toen ik dit hoorde sprongen bij mij uiteraard de nekharen overeind. De kat werd nagekeken door de dierenarts waarna ze ons belde.

De tweede rit was een rit waarvoor ik de brandweer heb moeten inschakelen. Ik trof namelijk een zwaar gewonde zwaan aan in het midden van een grachtje. Met het materiaal wat ik in de auto had lukte het mij niet om de zwaan te pakken te krijgen. Een boot charteren lukte helaas ook niet. Gelukkig wilde de brandweer mij wel helpen. Zelfs de brandweer had moeite om de zwaan uit het water te krijgen, want toen de zwaan zag wat er ging gebeuren, probeerde het weg te vluchten. Uiteindelijk was het toch nog gelukt om de zwaan te vangen. Helaas was de zwaan niet meer te redden. De beide vleugels waren gebroken. De dierenarts heeft de zwaan toen maar in laten slapen.

 

 

Berichtje van Nose

Tussen eind 2008 en begin 2009 zat er een Bull Terriër teefje met de naam Nose in het dierenasiel. Nose werd bij mij al snel een favorietje op dat moment. Ik was daarom ook enorm blij dat zij in maart 2009, op toen 9 jarige leeftijd, een nieuw huisje kreeg.

Twee weken geleden kreeg ik in mijn e-mailbox een berichtje van de nieuwe eigenaar van Nose. Ik was hierdoor enorm verrast. Sinds de oprichting van mijn web-log vier jaar geleden was dit pas twee keer eerder gebeurd (eerste keer Snowy en de tweede keer Daan en Annie).

Volgens de nieuwe eigenaar van Nose gaat het nog steeds goed met haar. Twee foto’s, die onderaan deze log staan, laten dit duidelijk zien.

Nose1_400x400_4

Nose2_400x400

(de copyright van deze foto’s liggen bij de nieuwe eigenaar van Nose en zijn met toestemming gebruikt.)

Officiële website is aangepast

Gedurende mijn afwezigheid en vakantie is de officiële website van het dierenasiel aangepast.

Op deze vernieuwde website zijn helaas de foto’s stukken kleiner geworden. Helaas heb ik niet een grotere formaat van deze foto’s tot mijn beschikking. Dit zal betekenen dat de foto’s op mijn web-log kleiner zullen worden mits ik hier geen oplossing voor weet te verzinnen.

Ik vind dit heel jammer. Maar ik zal kijken wat ik hieraan kan doen.

Toeval

Ik wilde vandaag nog twee katten ter introductie laten zien (Noah (ja, nog een Noah) en Huckleberry), maar ik zie dat deze introducties al niet meer hoeven.

Ter afscheid zal ik jullie toch de foto’s laten zien en iets korts over hun vertellen.

Noah was een hele lieve wat oudere kat. Altijd in voor een knuffel en wilde altijd aandacht. Een hele makkelijke kat dus. Helaas heeft ze wel een tijdje op een nieuw baasje moeten wachten.

Noa_2

Huckleberry heeft in het dierenasiel ook een behoorlijke tijd gezeten. Dit kwam omdat hij wilde kijken wie er sterker was, een auto of hijzelf. Gelukkig overleefde hij dit ‘experiment’ met ‘maar’ een ontvelde onderkaak en een gebroken voorpoot als schade. In het begin was hij heel erg bang en lag verstopt in een mandje. Na een paar weken overwon Huckleberry zijn angst en ging zelfs over de afdeling lopen. Hij werd zeer sociaal en wilde al te graag op schoot.

Hopelijk waagt Huckleberry niet een tweede poging.

Huckleberry

Zaterdag 30 mei 2009 (laatste dag als vrijwilliger op het dierenasiel)

Vandaag zou mijn laatste dag worden als vrijwilliger op het dierenasiel. Ik heb hier 5,5 jaar van mijn leven zitten en vond dat dus wel een moeilijke dag.

Vandaag mocht ik kiezen welke afdeling ik wilde schoonmaken. Ik koos uiteraard voor de afdeling met mijn favoriete kat er op, namelijk Redzie. Wat een schatje is ze toch. Zeer oud en fragiel, ze zit ook op de ziekenboeg, en heel erg kieskeurig qua eten betreft. Ze is ook ontzettend mager. Ik denk dat ze inmiddels nog maar iets van 2 kilo weegt. Voor een 15 jarige is dat zeer weinig. Als mijn verhuizing een beetje goed is verlopen en ik voel me gesetteld, neem ik haar mee (als ze er dan nog zit uiteraard). Ik hoop het eigenlijk niet, want ik hoop dat ze voor die tijd een leuk nieuw huisje gevonden heeft.

(binnenkort volgen weer een paar nieuwe introduceé’s)